به درجات عالى آماده مىسازد . قربان آقاى مظلومان ، سيد شهيدان ، سرورآزادگان ، محبوب موحّدان و مقتداى فداكاران ! . انسان متحير مىماند كه چه بگويد و چه بنويسد در وصف اين حالاتى كه امام - عليه السلام - در اين دعا داشته است . هرگز و هرگز و خدا گواه است كه براى ما نه درك آن حالات ربّانى و نه توصيف آن مقدور نيست « ما للتراب و ربّ الارباب » حقاً در توان فهم و بينش مثل منى نبوده و نيست كه پيرامون اين دعا چيزى بنويسيم . اگر مرا به دَرِ يكى از مجالس سوگوارى ، عزادارى ، حسينيّه‌ها ، تكيه‌ها و به دنبال هيأتهاى عزاى آن امامِ عظيم ، سگى محسوب نمايند و لقمهء نانى به من احسان كنند ، زهى فخر و مباهات . سرافتخار به اوج مهر و ماه و از آن هم بالاتر مىرسانم . السلام عليك يا اباعبداللَّه و علىالارواح التى حلت بفنائك عليك منى سلام اللَّه ابداً ما بقيت و بقى الليل والنهار . اى امام عزيز ! تويى كه خدا را به ديدهء دل ديدى و با يقين كامل به درگاهش عرض كردى : « لَيْسَ كَمِثلِكَ مَسْؤل وَلاسِواكَ مَأمُولٌ دَعوتكَ فَاجَبْتَنى وَسَأَلْتُكَ فَاعْطيَتَنى . . . » . « مثل تو مسؤول و كسى كه از او حاجت خواسته شود نيست و سواى تو كسى كه برآورنده آرزو باشد نيست . تو را خواندم و مرا جواب دادى و از